1 september: ik geef een workshop natuurlijk plannen! En andere workshops
In de University of Babel worden berichten verstuurd tussen universiteiten met behulp van bacteriën. Het doel is om studenten over de wereld beter te laten communiceren doordat ze leren over andere culturen. Studenten kunnen berichten versturen via hun "BabelArm" naar andere universiteiten of individuele personen. Deze berichten worden verstuurd via "BabelTorens"; torens afhankelijk van de cultuur zoals een kerktoren of een minaret. In deze berichten kun je vertellen over waar je mee bezig bent, wat je doet, wat je om je heen ziet, je kunt vertellen over jouw wereld. De berichten die je ontvangt van andere universiteiten missen alleen de context, de omgeving waarin ze betekenis krijgen. Daarvoor zijn de docenten op de universiteiten die uitleg geven over de omgeving van berichten zodat ze betekenis krijgen en juist geïnterpreteerd worden.
De University of Babel is een concept wat we hebben gemaakt op de Interaction Design Summer School 2008 aan de Kadir Has University in Istanbul, Turkije. Het gehele concept is te vinden op universityofbabel.org. Tijdens de summerschool hebben we ook een weblog bijgehouden van alles wat we mee maakten en de vorderingen van het concept, deze blog staat op idss2008-a.blogspot.com.
Project groep IDSS2008-A met Andreas, Armagan, Birgit en Lode in de periode ID2-S, juni t/m juli 2008
In het project heb ik het grootste deel van het concept bedacht en uitgedacht. Een basis voor het concept -berichten versturen tussen kerktorens- had ik interessant genoeg twee weken voor de summerschool al eens bedacht. Verder heb ik de meeste documentatie geschreven en de website gemaakt.
Halverwege het project ontstond een beetje tijdsdruk, dit was extra lastig omdat we geen formele structuur of groepscoördinator hadden. Deze rol heb ik toen proberen op te vullen. Ik heb wat overzichten gemaakt en er elke ochtend voor gezorgd dat we bij elkaar gingen zitten om de dag door te nemen. Ook heb ik geprobeerd om een goede sfeer neer te zetten. Ik heb onze ruimte wat meer ingericht met simpele vormgeving -tekenen van concept ideeën op grote vellen papier aan de muur- en een omgekeerde todo-lijst. Dit laatste was een vel waarop we gele post-it'jes plakten als we iets gedaan hadden. Dat leverde dan een goed gevoel op en bovendien zag je steeds voor je wat je allemaal al gedaan had, in plaats van een todo-lijst waarop alleen maar staat wat je allemaal nog moet doen.
Door de verschillende culturen en de verschillende kennis -vooral over hoe je in projecten werkt- is er minder tijd in het concept gaan zitten. Des te meer heb ik geleerd over de verschillende culturen en communicatie. Origineel was het thema van de summerschool kalligrafie of "the poetics and dynamics of text" maar dat was vooral als inspiratie en startpunt om vervolgens zelf iets te ontwikkelen. Voor mijzelf draaide het -mede door een paar aanvaringen- al snel alleen nog om communicatie. Hoe kun je met zulke verschillende achtergronden elkaar toch begrijpen en met elkaar samenwerken in zo'n korte tijd.
De eerste tussen presentatie ging ontzettend goed. Ik heb de presentatie gegeven op een hele enthoussiaste manier en we kregen het meeste applaus en de meeste vragen van elke andere groep. Dat was ontzettend leuk om te merken. Bij de eind presentatie merkte ik aan ons eigen project en die van een paar andere dat het werken met vooral fysieke elementen en geen digitale techniek enorm helpt. Je presentatie kun je veel actiever en leuker maken waardoor ook je concept er een stuk beter uit naar voren komt. Onze eindpresentatie was nog wel even lastig vanwege de verschillende begrippen van het concept in onze groep. De weinige tijd en de taalbarrière maakte dat extra lastig. Uiteindelijk hebben we de gene met de minste concept kennis de presentatie moeten laten leiden om zo de andere het concept te kunnen laten uitleggen. Het ging wel redelijk maar het is eng om zo'n grote rol uit handen te geven aan iemand die het concept niet helemaal begrijpt.
Copyright Lode Claassen, 2009