1 september: ik geef een workshop natuurlijk plannen! En andere workshops
We sporen mensen aan tot reflectie over het leven en de dood met een tafel op begraafplaatsen. Op de tafel -in een kapelletje- kunnen bezoekers het leven van een overledene bekijken. Met een object wat je van het graf meeneemt kun je aan de tafel verschillende thema's van iemands leven ontdekken; onder andere passies, werk en familie en vrienden. Van een thema krijg je vervolgens beelden, teksten en eventueel video's te zien die door de nabestaande eerder is geselecteerd. Dit laatste gebeurt via een scan-dagboek, speciaal geschikt voor ouderen.
We kwamen tot de conclusie dat het lastig was om reflectie te forceren. Het idee is nu dus dat er daarmee een sfeer ontstaat waarin we een moment creeën waarin iemand kan gaan reflecteren. Het was verder erg leuk om te werken met fysieke materialen. De tafel is een echte tafel van echt hout met echte zelf uitgezochte stenen en echt zand wat op het beeldscherm ligt.
Project groep HKU groep van Jan, Lode, Raïm, Rajeev en Roy in de periode ID2-3/4, februari t/m mei 2008
Naast brainstormen over het concept heb ik de software voor de tafel geschreven. In Flash heb ik een systeem gemaakt waarmee de bezoeker verschillende thema's kan selecteren (door een fysiek object in een fysieke bak te plaatsen, niet via een knop op het scherm). Van een thema worden dan willekeurig een aantal beelden of teksten weergegeven.
Door het zand op de tafel te verplaatsen kun je nieuwe beelden oproepen uit het thema. Hiervoor was het idee om in Flash via een webcam te herkennen waar het zand verplaatste. Ik ben wel een eind in de goede richting gekomen, maar uiteindelijk bleek het te ingewikkeld om aan de verandering te bepalen welk beeld vervangen moest worden.
Flash weergave (incl. Wizard of Oz knoppen)
Het was erg leuk om eens zo fysiek bezig te zijn, normaal werken we niet zo met veel fysieke materialen. Dit is ook wel iets wat me nu veel is gaan aantrekken. Met je handen door het zand gaan, de stenen voelen - ik heb weken met een steen van het project in m'n zak gelopen.
Maar ja, de school was er minder op voorbereid en wij dus ook. De weinige kennis aan het begin en de amper beschikbare gereedschappen om met fysiek materiaal aan de slag te gaan maken het lastig. Ook het onderwerp was behoorlijk heavy. Iets interactiefs op een begraafplaats neerzetten doe je niet even.
Los daarvan; in het begin hebben we veel samen aan het concept gewerkt, dat duurde te lang. Toen we wel ieder aan taken gingen werken hebben we dat zo strikt gedaan dat de zonder het overleg uiteindelijk achterstanden opliepen. En we zijn toch te laat begonnen met het fysieke materiaal; het was te makkelijk om lekker te praten over het o-zo-mooie concept.
Copyright Lode Claassen, 2009