Waarom verblinden we ons van de sterren
met de kassen voor de tomaten die hier eigenlijk niet groeien?
Waarom leven we niet van het voedsel wat hier groeit
en laten we de vruchten uit Spanje en Congo komen?
Hoe zijn we zo ver van het leven met de natuur gekomen
en hoe komen we weer terug bij moeder Aarde?Pacha mama, I’m coming home
Net met Tijl (mijn broertje) erg lekker gegeten van de lasagna. Hij is hier voor een paar weken en we trekken veel de natuur in. Een soort “overleven in de wildernis” maar dan met de supermarkt om de hoek. Zoals Tijl zo mooi zei, je kunt hier in Zweden zo goed midden een de mooie natuur zitten; een halve dag lopen; kamperen in een dorp en naar de supermarkt gaan; weer een halve dag in prachtige natuur; en de bus naar huis vanuit het volgende dorp.
De natuur, de echte natuur, is hier nog direct om de hoek. Zoals je in Nederland de randstad hebt met een paar stukjes groen, heb je hier het stuk groen, met een paar steden en dorpjes. In de stad zit het vol met ‘kleine’ stadsparkjes, maar dan wel van het soort “een grote rots met bomen”, niet het gemaakte “grasvlakte met een vijvertje”. En dan loop je de stad of het dorp uit en zit je gelijk in een bos waar niet elke vierkante meter recent nog belopen is door de mensen. Het ziet er nog mooi uit, niet platgetrapt, dat verschil is zo duidelijk. En dan de grotere bossen in en je komt oude wegen tegen, van tientallen tot honderden jaren oud. Overgroeid, maar als je ze weet (of je ouders) dan kun je hele mooie tochten maken en dromen over vergaane tijden :)
Meer later, nu even terug naar het eten :)
Tijl kwam er mee dat het wel eens duurder zou kunnen zijn (voor een Nederlander) om fruit uit een Nederlandse kas te halen dan om sinaasappels uit Spanje over te laten vliegen. Dat vliegtuig hoeft maar één keer de natuurlijk groeiende sinaasappels te halen terwijl de kassen hier het hele jaar, dag en nacht, aan staan. Maar eigenlijk is beide natuurlijk raar.
Laten we eens het voedsel gebruiken dat hier wél groeit, in het seizoen dát het groeit. En weer kunnen kijken naar de sterren.
* Een Nederlands blogje omdat ik daarvoor voelde. En omdat Frida Nederlands aan het leren is :)
Categories: a cultural journey, an emotional journey
